Μαυρωτάς Τάκης

Ο Τάκης Μαυρωτάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Αποφοίτησε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών, όπου έκανε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα «Το σώμα του έρωτα και του θανάτου στη νεοελληνική ζωγραφική». Εργάστηκε στο γραφείο του καθηγητή Γ. Π. Σαββίδη και μετά το 1988 στο πολιτιστικό Ίδρυμα Πιερίδη, καθώς επίσης και στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ως εικαστικός συντάκτης. Είναι διευθυντής του Ιδρύματος Πιερίδη και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Τεχνοκριτικών (Α.Ι.CA.). Έχει διατελέσει μέλος των διοικητικών συμβουλίων της Εθνικής Πινακοθήκης, του Ελληνικού Φεστιβάλ και του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών. Έχει επιμεληθεί πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις: «Όψεις μιας μεγάλης Ελλάδας» του Enzo Crea στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1987, «Απολογισμός μιας Συλλογής του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης» στην Εθνική Πινακοθήκη, 1988, «Αναδρομική έκθεση Δημήτρη Μυταρά» στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1989, «Μεσαιωνική Κυπριακή κεραμική 13ος-16ος αιώνας» στο Σπίτι της Κύπρου, Αθήνα, 1990, και ακολούθως στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και στο Μέγαρο Τόκου-12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, «Δημήτρης Μυταράς - Χρίστος Καράς» στη Metropolis Art Galleries, Νέα Υόρκη, 1991, «Θησαυροί της Αρχαίας Κυπριακής Τέχνης» στο Σπίτι της Κύπρου, 1991, «Συλλογή Β. Φρυσίρα» στην Πινακοθήκη Πιερίδη και στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, 1991, «Νέοι Σύγχρονοι Έλληνες Δημιουργοί» στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1992, «Συλλογή Β. Φρυσίρα» στα Νεώρια Χανίων, 1993, «Πηλός και πλαστική δημιουργία» στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1993, και ακολούθως στην Πινακοθήκη Πιερίδη, στο Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας και στη Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου Ρεθύμνης, 1994, «Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική-Συλλογή Β. Φρυσίρα» στη Θεσσαλονίκη, 1994, «Σύγχρονη Κυπριακή Τέχνη - Τράπεζα Κύπρου», HELEXPO Θεσσαλονίκης, 1994, «Κύπρος - 9000 χρόνια πολιτισμού» στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΟΚ στην Κέρκυρα, 1994, «Κύπρος - 9000 χρόνια πολιτισμού» στη Βουλή των Ελλήνων, 1996, «Μεταπολεμική πρωτοπορία στην Ελλάδα» στη Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, 1996, «Κυπρίων πλους» στο Ίδρυμα Μαμιδάκη, ?γιος Νικόλαος Κρήτης, 1996, «Δημήτρης Σακελλίων» στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1998, «Ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας στη Ζωγραφική του Αλέκου Φασιανού», στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1998, «Παναγιώτης Τανιμανίδης» στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1999, «Κυπριακές Αρχαιότητες από το Μουσείο του Ιδρύματος Πιερίδη», στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1999, «Συλλογή Γιάννη Κυνηγόπουλου», στη Σύρο, 1999, «Takis - Chryssa» στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 2000, «Γιάννης Αδαμάκος» στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2000, «Συλλογή Κέντρου Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας Ρεθύμνης», στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2000, «Γιώργος Ξένος» στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2001, «Αρχαία Κυπριακή Τέχνη», στο Μουσείο Πιερίδη, στην Αθηναΐδα, 2001, «Ολυμπισμός και Τέχνη - Συλλογή του Ολυμπιακού Μουσείου της Λοζάννης», στην Αθηναΐδα, 2002, «Ζωγραφικός και Αρχιτεκτονικός χώρος - Φασιανός - Παπαϊωάννου» στην Αθηναΐδα, 2003, «Η Κληρονομιά του Απόλλωνα» στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 2003, «Βήματα Ζωής» της Χριστίνας Σαραντοπούλου στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2003, «Οι γείτονές μας» στην Αθηναΐδα, 2004, «Κίονες και πεσσοί» στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 2005, «Με το φακό στραμμένο στις Κυκλάδες» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, 2005, κ ά.

Γεωργίου Θεόδωρος

Ο Θεόδωρος Γεωργίου (1954) σπούδασε νομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και φιλοσοφία και κοινωνικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Είναι μαθητής του γερμανού φιλοσόφου Jurgen Habermas, με τον οποίο βρίσκεται σε γόνιμο θεωρητικό διάλογο. Εργάσθηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας. Δίδαξε ως ειδικός επιστήμων αισθητική θεωρία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Διδάσκει ως ειδικός επιστήμων επιστημολογία των κοινωνικών επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Είναι μέλος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και του Forum fur Philosophie (Bad Homburg, Γερμανία). Έχει συμμετάσχει σε διεθνή και ελληνικά συνέδρια φιλοσοφίας. Οι έρευνές του έχουν ως αντικείμενο την κοινωνική, ηθική και πολιτική φιλοσοφία, την φιλοσοφία της γλώσσας, την φιλοσοφία του πολιτισμού, την αισθητική θεωρία και την επιστημολογία των κοινωνικών επιστημών.

Βακαλό Ελένη

Η Ελένη Βακαλό γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1944 παντρεύτηκε τον ζωγράφο - σκηνογράφο Γιώργο Βακαλό. Η Βακαλό σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει δίπλωμα Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σορβόννη με ειδίκευση στην Ιστορία της Τέχνης. Εργάστηκε ως κριτικός τέχνης στην εφημερίδα Νέα, το διάστημα 1952-1974 (με διακοπή δύο χρόνων στην περίοδο της δικτατορίας) καθώς και στο περιοδικό Ζυγός (1955-1967). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Διεύθυνσης της Σχολής "Βακαλό" την περίοδο 1957-58. Ως το 1990 δίδασκε Ιστορία της Τέχνης και Στοιχεία Οπτικής Αντίληψης στη Σχολή. Ως σήμερα είναι μέλος της Διεύθυνσης της Σχολής και του Δ.Σ. της Εθνικής Πινακοθήκης (από το 1994). Έχει συνεργαστεί με άρθρα και δοκίμια σε πολλά περιοδικά. Το 1991 τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή Γεγονότα και Ιστορίες της Κυρά Ροδαλίνας. Έχει επίσης τιμηθεί με το Βραβείο Ακαδημίας το 1997 ενώ το 1998 της απενεμήθη ο τίτλος του Επίτιμου Διδάκτορα του τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 2000 της απενεμήθη ο τίτλος της Επίτιμου Διδάκτορος του Πανεπιστημίου του Derby.

Φατούρος Δημήτρης Α.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928, Αρχιτέκτων Ε.Μ.Π. 1952. Επιμελητής Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 1953-59 Καθηγητής Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πολυτεχνική Σχολή Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ) 1959 - 1996, Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ από 1-9-1996. Visiting Fellow Σχολή Αρχιτεκτόνων Πανεπιστήμιο Yale (ΗΠΑ) 1966-67 Κοσμήτορας Πολυτεχνικής Σχολής Α.Π.Θ 1968-1969 (παραιτήθηκε τον Απρίλιο 1969) και 1977-1978. Πρύτανης Α.Π.Θ 1983 - 1988. ΄Εχει διδάξει και έχει δώσει διαλέξεις σε πολλά Πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ ΄Εχει μελετήσει μόνος ή με άλλους αρχιτέκτονες, πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, - όπως η Εθνική Πινακοθήκη (Αθήνα), το Κέντρο Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου (Θεσσαλονίκη) , τα Μουσεία Καβάλας, Φιλίππων, Πολυγύρου, το Κλειστό Κολυμβητήριο Πειραιά κ.α.- που έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις αρχιτεκτονικής, και έχει πάρει πολλά βραβεία σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. ΄Εχουν κυκλοφορήσει 15 βιβλία του για την αρχιτεκτονική, την τέχνη, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό, έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 200 άρθρα σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και βιβλία και έχουν κυκλοφορήσει αφιερώματα στο έργο του. ΄Εχει οργανώσει και έχει πάρει μέρος με ανακοινώσεις σε πολλά ελληνικά και διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό είναι ιδρυτικό μέλος και μέλος σε πολλές ελληνικές και διεθνείς επιστημονικές εταιρείες, είναι ή ήτανε πρόεδρος ή μέλος του Δ.Σ τους κ.τ.λ. Πρόεδρος εκλεγμένος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ) 1973-1974 και 1974-1975. Γενικός Διευθυντής Ανώτατης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας το 1974. Πρόεδρος του Δ.Σ του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), 1981-1991. Πρόεδρος της ad hoc Συμβουλευτικής Επιτροπής Πολιτισμού της Ε.Ε. (ΕΟΚ) στις Βρυξέλλες, 1988-1990. Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Οκτωβ. 1993- Ιούλιος 1994. Πρόεδρος Δ.Σ της "Εγνατία Οδός Α.Ε" από το 1995 (Σεπτ.). Πρόεδρος Δ.Σ. του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης από το 1998. Πρόεδρος Δ.Σ. του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας από το 2001.

Τσιγκόγλου Σταύρος

Ο Σταύρος Τσιγκόγλου είναι χειρουργός παίδων και καθηγητής της Χειρουργικής Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Τεχνοκριτικών και της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης (AICA). Το πρώτο του βιβλίο "Η τέχνη στο τέλος του αιώνα" Τα Νέα της Τέχνης, Αθήνα, 2000, εξαντλήθηκε. Αγοράστηκε και από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ως βοήθημα των σπουδαστών όλων των εργαστηρίων της Σχολής Καλών Τεχνών. Έχει δημοσιεύσει άρθρα για τη σύγχρονη Τέχνη στα "Νέα της Τέχνης" στην "Ισοτιμία", στη "Σύγχρονη Ιατρική Ενημέρωση" και αλλού. Ο Σταύρος Τσιγκόγλου έχει δώσει διαλέξεις στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών (1999) και στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης και Κρήτης (2004). Έγραψε τη μελέτη και οργάνωσε τη διεθνή έκθεση Τέχνης το "Πάσχον σώμα", στο Κέντρο Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας Ρεθύμνης (2004).

Φιοραβάντες Βασίλης

Ο Βασίλης Φιοραβάντες είναι διδάκτορας φιλοσοφίας της Σορβόννης. Εργάστηκε επί σειρά ετών στο Πολυτεχνείο Κρήτης και στη συνέχεια εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Διδάσκει αντικείμενα σχετικά με τη θεωρία και τη φιλοσοφία του πολιτισμού, της τέχνης και την κοινωνική θεωρία, προσπαθώντας συγχρόνως να δημιουργήσει κριτικές και σφαιρικές θεωρήσεις. Έχει συνεργαστεί με πολλά περιοδικά ("Σήμα", "Εικαστικά", "Μαρξιστικό Δελτίο", κ.ά.) και έχει δημοσιεύσει άρθρα και δοκίμια στην "Ελευθεροτυπία", στην "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", το "Βήμα", κ.ά. Έχει συνεργαστεί με ερευνητικά ιδρύματα, Παν/μια και Σχολές της Ελλάδας και του εξωτερικού. Έχει διευθύνει ερευνητικά προγράμματα και οργανώσει επιστημονικά συμπόσια και συνέδρια. Είναι επιστημονικός σύμβουλος σε φορείς, έχει διευθύνει επιστημονικές εκδοτικές σειρές, έχει δημιουργήσει αφιερώματα σε περιοδικά για τη σχολή της Φρανκφούρτης κ.ά. και είναι μέλος επιστημονικών συλλόγων, επιτροπών, εταιρειών κ.ά. Βασική αρχή που προσδιορίζει το έργο του είναι η διαρκής αναζήτηση και επεξεργασία μορφών συλλογικής και ατομικής χειραφέτησης. Η διδασκαλία του, υπ αυτή την οπτική, και δεδομένης της καθοριστικής επίδρασής του από τους δύο μεγάλους δασκάλους του, τον F. Chatelet και O. Reveault-dAllonnes, συνάδει με αυτή τη θεώρηση, και επιπλέον προσπαθεί να παράγει και ν αναπαράγει το ιδεώδες της απελευθέρωσης διά μέσου της συνειδητής κατάκτησης της γνώσης και της βαθύτερης κατανόησης και επικοινωνίας με την τέχνη. Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του είναι: "Κοινωνική θεωρία και αισθητική" (Αρμός), "Μοντερνισμός και κουλτούρα" (Παπαζήσης), "Κριτική θεωρία και άνθρωπος" (Παπαζήσης), "Αρνητική πολιτισμική πράξη" (Παπαζήσης), "Αισθητική και σύγχρονη τραγική συνείδηση" (Παπαζήσης), "Στέρης" (Αρμός), κ.ά.

Ρηγοπούλου Πέπη

Η Πέπη Ρηγοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και πήρε το δίπλωμα της Χημείας από το Πανεπιστήμιο. Συνέχισε σπουδές Ιστορίας της Τέχνης στην Σορβόννη, στο Ινστιτούτο Τέχνης και Αρχαιολογίας, όπου το 1984 υποστήριξε την διατριβή της: La scene chez Paul Klee. Δίδαξε Ιστορία Πολιτισμού και Τέχνη και Τεχνολογία στο Πολυτεχνείο Κρήτης, Ιστορία Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τέχνη και Επικοινωνία στο Τμήμα Επικοινωνίας του ίδιου ιδρύματος όπου εργάζεται ως επίκουρος καθηγήτρια. Έχει γράψει βιβλία και μελετήματα για την Τέχνη και έχει σχεδιάσει και υλοποιήσει καλλιτεχνικές σειρές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.